Ιστορία του χωριού μας.

Στα Ανατολικά παράλια της Ευβοίας, περίπου 8 χλμ. νότια από τη κωμόπολη της Κύμης, σ’ ένα πανέμορφο αιγαιοπελαγίτικο ακρογιάλι, είναι κτισμένο το γραφικό χωριό της Πλατάνας. Πήρε την ονομασία του από τα πλατάνια στις όχθες του Μέλανα ποταμού που διασχίζει το χωριό πηγάζοντας από τα βουνά των Κοτυλαίων. .
Στην αρχή λεγόταν Κάτω Ποταμιά γιατί έτσι το ονόμασαν οι πρώτοι του κάτοικοι που ήρθαν από το χωριό της Πάνω Ποταμίας, 3χλμ Νοτιοδυτικά της Πλατάνας.
Το 1833 όταν ελευθερώθηκε η Εύβοια από τους Τούρκους, άρχισε ο οικισμός του χωριού από κατοίκους της Πάνω Ποταμίας , της Κύμης, της Τήνου και της μακρινής Σαμοθράκης. Λέγεται ότι κατά την αρχαιότητα, σε απόσταση 2 χλμ. στην κατεύθυνση του ποταμού, βρισκόταν η θαλασσοκράτειρα αρχαία Κύμη, η μητρόπολη των αποικιών της Νότιας Ιταλίας και της Μικράς Ασίας. Η υπόθεση αυτή φαίνεται να επιβεβαιώνεται σήμερα, από την ανακάλυψη αρχαίων αντικειμένων, νομισμάτων δεστρών πλοίων κι άλλων σπουδαίων αρχαιολογικών ευρημάτων, στη θέση Καστρί, στο λόφο του Αγίου Νικολάου της Πάνω Ποταμίας όπου και πιθανολογείται η Ακρόπολη της Αρχαίας Κύμης. Το γεγονός ότι παλιά η παραλία της Πλατάνας δεν ήταν όπως σήμερα, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι στην αρχαιότητα ο όρμος αυτός ήταν
το ασφαλές λιμάνι για τη μεγάλη Ναυτική δύναμη των Κυμαίων.
Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1870 το χωριό βρέθηκε στο επίκεντρο γενικότερης οικονομικής δραστηριότητας και σημειώθηκαν σε αυτό εξελίξεις που επηρέασαν σημαντικά την κατόπιν διαμόρφωση του.
Ήταν τότε που η ΄΄ Ελληνική Μεταλλευτική Εταιρεία ΄΄ η οποία είχε από το 1869 αποκτήσει το δικαίωμα εξόρυξης και διακίνησης των λιγνιτών της Κύμης, αποφάσισε να κάνει στο εξής τη φόρτωση του κάρβουνου στα καράβια από τον χώρο της Πλατάνας. Κατασκεύασε λοιπών γραμμή για ιπποσιδηρόδρομο από το Έντζι μέχρι τη Πλατάνα κι επίσης έφτιαξε το μόλο που υπάρχει μέχρι σήμερα (το γνωστό μουράγιο) για τη διευκόλυνση της φόρτωσης .Λίγα χρόνια μετά η Εταιρεία έχτισε και πολυτελές για την εποχή κτήριο (το λεγόμενο τότε από τους ντόπιους ΄΄ Παλατάκι ΄΄) κοντά στην αμμουδιά , στο οποίο διέμενε ο εκάστοτε διευθυντής της( Σπύρος Βάμβας). Κάποια σπίτια φτιάχτηκαν τότε κοντά σε αυτό , βόρεια του ποταμού, ενώ ένας άλλος πυρήνας σπιτιών δημιουργήθηκε νότια από το ποτάμι στην περιοχή γύρω από την εκκλησία της Αγίας Σοφιάς. Αυτό έγινε λίγο μετά το 1890 σύμφωνα με επιγραφές παλαιών σπιτιών που σώζονται μέχρι και σήμερα.
Λαογραφικά στοιχεία του χωριού είναι οι ιδιωματισμοί της ομιλίας (ήντα, μήντα, γιάντα κλπ) η χαρακτηριστική προφορά ορισμένων φθόγγων, τα παραδοσιακά τραγούδια των αρραβώνων και των γάμων και τα πανηγύρια στις διάφορες γιορτές. Οι κάτοικοι του χωριού κατά την απογραφή του 1981 , ανέρχονταν σε 446, ασχολούνται δε με τη ναυτιλία, την ελαιοκομία και την καλλιέργεια εσπεριδοειδών και κηπευτικών.
Στο χωριό λειτουργούσε διθέσιο Δημοτικό σχολείο που ιδρύθηκε το 1902 και νηπιαγωγείο το οποίο επαναλειτούργησε μετά από πολλά χρόνια το 2010.Στο μεταξύ το μουράγιο που διευκολύνει τη φόρτωση κρασιού και λαδιού παύει από το 1914 να χρησιμοποιείται από την εταιρεία Λιγνίτη, η οποία στέρησε από τη Πλατάνα το προνόμιο να είναι το κέντρο της διακίνησης των προϊόντων της περιοχής. Το 1935 κατασκευάστηκε με σύγχρονα οικοδομικά υλικά η γέφυρα που ενώνει τα δύο τμήματα του χωριού. Μέχρι τον πόλεμο πολλοί Πλατανιώτες διακρίθηκαν επανδρώνοντας τα ποντοπόρα πλοία του Ελληνικού Ναυτικού της χώρας. Εκκλησίες του χωριού είναι η Άγια Σοφιά , οι Άγιοι Ανάργυροι και η Αγία Παρασκευή που βρίσκονται σε κατάφυτη ειδυλλιακή τοποθεσία.